شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 13275

خالی دل مرا تو ز تاب و توان مدان / شیر ژیان میان نیستان نهفته است

پنداشتی که ریشه‌ی پیوند من گسست / در سینه‌ام هزار خراسان نهفته است    «از اسکندر ختلانی، شاعر تاجیکستانی»

سحر گاهِ رفتن زدی با لطافت / به پیشانی‌ام بوسه‌ی آخرت را

و با غربتی کهنه تنها نهادی / مرا آخرین پاره‌ی پیکرت را                              «از محمّدکاظم کاظمی، شاعر افعانستانی»

بلبل از گل بگذرد گر در چمن بیند مرا / بت پرستی کی کند گر برهمن بیند مرا

در سخن مخفی شدم مانند بو در برگ گل / هر که خواهد دیدنم گو در سخن بیند در مرا «از زیب‌النّسا، شاعر هندوستانی»

زندگی در بردگی شرمندگی است / معنی آزاد بودن زندگی است

سر که خم گردد به پای دیگران / بر تن مردان بود بار گران               «از خلیل‌الله خلیلی، شاعر افعانستانی»

جوی‏‌‏ها بسته‏‌‏ام از دیده به دامان که مگر / در کنارم بنشانند سهی بالایی                       ماضی نقلی

کشتی باده بیاور که مرا بی رخ دوست / گشت هر گوشه‌ی چشم از غم دل دریایی          ماضی التزامی

این حدیثم چه خوش آمد که سحرگه می‏‌‏گفت / بر در میکده‏‌‏ای با دف و نی ترسایی          ماضی استمراری

نرگس ار لاف زد از شیوه‌ی چشم تو مرنج / نروند اهل نظر از پی نابینایی                       ماضی ساده