شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19485

مرا امید وصال تو زنده می‌دارد/وگرنه هر دمم از هجر تو بیم حلاک

کامم از تلخی غم چون زهر گشت/بانگ نوش شادخاران یاد باد

مطرب از گفتهٔ حافظ غزلی نقض بخوان/تا بگویم که ز عهد طربم یاد آمد

یک قصّه بیش نیست غم عشق وین عجب/کز هر زبان که می‌شنوم نامکرّر است

دشمن آن است که پوشيده کند خصمي خويش / خصم چون کينه خود فاش کند دشمن نيست

ما را غريبي از وطن خود نمي برد / در کعبه ايم و ساکن بتخانه خوديم

 بـه بـی‌نیازی مـن نـاز می‌کـنـد همّـت / تـوانـگـر از دل بــی‌مـدّعـای خـویـشـتـنـم

 چون بلبل از ترانه خود مست مي شويم / ما غافلان به خواب ز افسانه خوديم

کشته، غم

خون، پنهان

پنهان، خون

غم، کشته

به چشم خویش دیدم در گذرگاه / که زد بر جان موری مرغکی راه

ز ری مردک شوم را بازخوان / و را مردک شوم و بدساز خوان

تا تو نیایی ننمایند هیچ / دخترکان رویک‌ها از حجاب

بر گل تو بلبلک مطربی آغاز کرد / خواند به الحان خوش‌ نامه پازند و زند