شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 20431

باران رحمت بی حسابش همه را رسیده و خوان نعمت بی دریغش همه جا کشیده

ملک بی دین باطل است و دین بی ملک ضایع

محبت را غایت نیست از بهر آنکه محبوب را نهایت نیست

دردی است مرا که بهی مباد این درد مرا صواب است

 از پای تشنه چه سیر آید، و از دست گرسنه چه خیر.

پیداست که از معده خالی چه قوت آید و از دست تهی چه مروّت.

اشارت خواجه به فقر طایفه‌ای است که مرد میدان رضا‌اند و تسلیم تیر قضا.

مشغول کفاف از دولت عفاف محروم است و ملک فراغت زیر نگین رزق معلوم.

عشق امر کل ما رقعه‌ای او قلزم و ما جرعه‌ای / او صد دلیل آورده و ما کرده استدلال‌ها

هر دم رسولی می‌رسد جان را گریبان می‌کشد / بر دل خیالی می‌رود یعنی به اصل خود بیا

ای سروران را تو سند بشمار ما را زان عدد / دانی سران را هم بود اندر تبع دنبال‌ها

افلاک از تو سرنگون خاک از تو چون دریای خون / ماهت نخوانم ای فزون از ماه‌ها و سال‌ها