شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم

کدام بیت با ابیات زیر قرابت معنایی ندارد؟

«بنده همان به که ز تقصیرِ خویش / عذر به درگاهِ خدای آورد

ورنه سزاوارِ خداوندی‌اش / کس نتواند که به جای آورَد»

به خرد شرح کمالت نتوان / به سخن شکر نوالت نتوان

صد شکر خداوند را که آزم / کم شد چو فزون شد شمار سالم

شکر ما گر رسد به هفت اورنگ / پیش انعام او نیارد سنگ

راه شکرش به پای هرکس نیست / که حدش زان سوی نهایت‌هاست

در کدام گزینه آرایهٔ تمثیل (ضرب‌المثل) به‌کار نرفته است؟

ز آزادگـــان بُـــردبـــاری و ســـعــی بـیـامـوز، آمـوخـتـن عار نیست

هــمــی دانــه و خــوشـه، خـروار شـد ز آغاز، هر خوشه خروار نیست

دشــمــن دانــا کــه غــم جــان بــود بـهـتر از آن دوست که نادان بود

چون سنگ اصحاب کهف آن خرس زار شـد مـلازم، در پـی آن بـردبار

در بیت‌های زیر چند غلط املایی وجود دارد؟

چو بفروختی، از که خواهی خرید؟ / متاع جوانی به بازار نیست

قنیمت شمر، جز حقیقت مجوی / که باری است فرصت، دگربار نیست

ز آزاده‌گان، بردباری و سعی / بیاموز، آموختن آر نیست

به جشم بصیرت به خود درنگر / تو را تا در آیینه، زنگار نیست

همه کار ایّام درس است و پند / دریغا که شاگرد هشیار نیست

دو

سه

چهار

پنج

نصیرالدین در پاسخ دوستش که از او می‌پرسد: «راز موفقیت تو چیست و چرا خسته نمی‌شوی؟» می‌گوید: «تنها یک چیز و آن نیز این است که تو می‌خواهی بخوانی و من می‌خواهم بدانم» یعنی:

کار من ارادی است و کار تو اجباری.

هدف تو سطحی است، اما مقصود من عمیق.

تو علاقه‌ای نداری و من عاشق کارم هستم.

قصد تو رفع تکلیف است، اما من مسئولیت شناسم.