شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 7137

توان افروخت شمع کشته از هر تار موی من / در این محفل که دارد دعوی عشق تو، هر خامی 

سلامت بگذر ار طلبی از سر دل و جان / که اولین قدم این است در طریقت عشق 

عاشق ثابت قدم، پروانه را دیدم که او / باخت جان در عشق و روی از شمع تابان برنتافت 

جان چو قدم در نهاد تا که همی چشم زد / از بن و بخشش بکند قوّت و غوغای عشق

به سمع ملک رسیده است که ماری به خدمت غوکی رازی گشت. چون صلاح حال و فراغ وقت در آن دید، آن را مذلّت نشمرد و در لباس عار پیش طبع نیاورد.

و هرگاه حوادث به عاقل محیط شود، باید که در پناه صواب رود و بر خطا اصرار ننماید و آن را ثبات عزم و حسن عهد نام نکند و بر خردمند واجب است که به قضاهای آسمانی ایمان آورد.

آن‌گاه حجره از حضور اغیار چون گلزار بهشت از زحمت خار خالی دارم که نشست جای تو را شاید پرداخته کنند و هر آن‌چه اسباب فراغت و استراحت باشد، ساخته دارند.

و بنده این قدر مقرّر می‌گرداند که اگر رای ملک بیند زبان‌های خاص و عام، ثنای او را گویان باشد و دل‌ها ولای او را جویان. و شاه از این موعظت مستغنی است.