شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 10985

گر جان عاشق دم زند آتش در این عالم زند: --U--/-U--/-U--/-U-

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد: U /--U/-- U/--U-

ای نفس خرّم باد صبا: --U--/-U--/-U-

تا که رسیدم بر تو، از همه بیزار شدم: -UU-/-UU-/-UU-

قصه دردم همه عالم گرفت/ در که نگیرد نفس آشنا

بنده کند روی تو صد شاه را/ شاه کند خنده تو بنده را

کار تو داری صنما قدر تو باری صنما/ ما همه پا بسته تو شیر شکاری صنما

صبر قفا خورد و به راهی گریخت/ عقل بلا دید و به کنجی نشست

به دیدار و گفتار جانپرورش/ سراپای من دیده و گوش بود

الا ای کاروان محمل برانید/ که ما را بند بر پای رحیل است

نباید دل از دست مردم ربود/ چو خواهند جایی که تنها روند

چنان خوب‌رویی بدان دلربایی/ دریغت نیاید به هر کس نمایی

مژدۀ رحمت برساند سروش

غم مخور، می‌تابد امشب ماهتاب ای رنجبر

خوشا رهنوردی که چون صبح صادق

که این گل کم نمی‌گردد به چیدن

چو شد روز رستم بپوشید گبر / نگهبان تن کرد بر گبر، ببر

 مگر می‌‌نبینی که دَد را و دام / نینداخت جز حرص خوردن به دام

 به موسی کهن عمر کوته امید / سرش کرد چون دست موسی سپید

بگویم مثالی از این عشق سوزان / یکی آتشی در نهانم فروزان