شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18218

هر گه که بر من آن بت عّیار بگذرد / صد کاروان عالم اصرار بگذرد

میوه های لطیف طبع فریب / از ری انگور و از سپاهان سیب

نزد یزدان نه صباح است برادر نه مسا / چیز دیگر بود و ما تبع آن دگریم

مگذار شاهدان چمن را در انتظار / اندر چمن ز غیب غریبان رسیده اند

چو شه در عدل خود ننمود سستی/ پدید آمد جهان را تندرستی

اگر زمانه بنازد ز عدل او نه شگفت/که عدل او ز حوادث زمانه را سپر است

رسم ستم نیست جهان یافتن /ملک به انصاف توان یافتن

ظلم را بندد به جای عدل کار/عدل را داند به سان ظلم عار

ماضی نقلی، ماضی نقلی، ماضی ساده، مضارع التزامی، مضارع التزامی، آینده

ماضی بعید، ماضی بعید، ماضی ساده، مضارع التزامی، مضارع التزامی، آینده

ماضی بعید، ماضی بعید، ماضی ساده، مضارع اخباری، مضارع التزامی، آینده

ماضی بعید، ماضی بعید، ماضی نقلی، مضارع اخباری، مضارع التزامی، آینده

بیت «به شهر تو شیر و نهنگ و پلنگ / سوار اندر آیند هر سه به جنگ» پرسش انکاری دارد.

در بیت «همه تیغ و ساعد ز خون بود لعل / خروشان دل خاک در زیر نعل»، واژه‌ی «لعل» به مناسبت «رنگ» آن به کار گرفته شده است.

بیت «بدو گفت خندان که نام تو چیست؟ / تن بی‌سرت را که خواهد گریست؟» تمسخر و تهدید دارد.

در بیت «یکی تیر الماس‌پیکان چو آب / نهاده بر او چار پرّ عقاب»، واژه‌ی «آب» به مناسبت زلالی آن به کار رفته است.

عاشق صادق کسی باشد که گیرد بی‌هراس           تیغ خورشید درخشان را به دندان هم‌چو صبح

از این مرگ صورت نگر تا نترسی                           از این زندگی ترس که اکنون در آنی

عمر و مرگ این هر دو با حق خوش بود                بی خدا آب حیات آتش بود

از مرگ چه اندیشی چون جان بقا داری                در گور کجا گنجی چون نور خدا داری