شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 26275

پیشانی، پشیمانی، پریشانی

خیز، لبریز، شبخیز

مستور، عصفور، تنبور

گویا، سبزه، شیر

مرا می‌بینی و هر دم زیادت می کنی دردم/تو را می‌بینم و میلم زیادت می‌شود هر دم

مبارزان جهان، قلب دشمنان شکنند/ تو را چه شد که همه قلب دوستان شکنی؟

همی سوخت باغ و همی خست روی/ همی ریخت اشک و همی کند موی

گر خیال دل من خواست که در پیش آیی/ خواهش این خس و خاشاک دمی معجزه کن

ب، د، الف، ج 

ج، الف، د، ب

ج، د، ب، الف

ب، ج، الف، د

طیران مرغ دیدی تو ز پای‌بند شهوت / به در آی تا ببینی طیران آدمیت (واژه‌آرایی)

همچو زلف سیاه سرکش هندو / بر سر آتشم فکند و رها کرد (تشبیه)

خون شد دلم از دست سر زلفت و کس نیست / کانصافم از آن هندوی شب‌رنگ بگیرد (واج‌آرایی)

خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد / ساحت کون و مکان عرصه میدان تو باد (جناس همسان)

فرهاد شورانگیز اگر در پای سنگی جان بداد / گفتار شیرین بی‌سخن در حالت آرد سنگ را

طالب لعل توام کان که به ظلمات افتاد / طلب چشمه حیوان نکند چون نکند؟

دست را بر اژدها آن کس زند / که عصا را دستش اژدرها کند

میانت را و مویت را اگر صد ره بپیمایی / میانت کم‌تر از مویی و مویت تا میان باشد