شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - فصل چهارم | آزمون شماره 29599

وامقی بود که ديوانه عذرايی بود/ منم امروز و تويی وامق و عذرای دگر

از پی بهبود درد ما دوا سودی نداشت / هر که شد بیمار درد عشق بهبودی نداشت

ای که می‌گویی نداری شاهدی بر درد عشق / جان غم‌پرورد و آه سرد و روی زرد چیست؟

آنچه کردی ، آنچه گفتی غایت مطلوب بود / هر چه گفتی خوب گفتی هر چه کردی خوب بود

حمد، ستایش خداوند است و ثنا گفتن بر وی و بزرگ داشتن به نام پاک و صفت بزرگوار و صنع نیکو و تمام و نواخت بیکران.

حجاب که بود میان دل ایشان برداشته شود. همه آرزوهاشان نقد شود. آب مشاهدتشان در جوی ملاطفت روان شود.

دشمن‌پرور است و دوست نواز، عیب پوش است و کارساز. یاد او آئین زبان و دیدار او زندگی جان.

شرعت بر پی شریعت رفتن است. منهاج به نور چراغ راه بردن است. شرعت آن پیغام است که از رسول شنیدی، منهاج آن نور است که در سر یافتی.