شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 26197

دل مسکین من در بند مانده‌ست / اسیر یار شکّرخند مانده‌ست

مژده بده مژده بده یار پسندید مرا / سایه‌ی او گشتم و او برد به خورشید مرا

کسی دانه‌ی نیک‌مردی نکاشت / کزو خرمن کام دل برنداشت

اگر مراد تو ای دوست بی‌مرادی ماست / مراد خویش دگرباره من نخواهم خواست

گر شوی باخبر از سوز دل بی‌تابم / دم آبی نخوری تا نکنی سیرابم

بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویش / خود را خلاص کردم از پاسبانی خویش

گوشه‌ای خواهم که گوش آواز پایی نشنود / ور فلک را سقف بشکافد صدایی نشنود

 گفت و صوت و حرف را بر هم زنم / تا که بی‌ این هر سه با تو دَم زنم

نگارینا دلم بردی فسون‌خوانی مکن چندین / زبان من فروبستی زبان‌دانی مکن چندین

دیدی که از غم تو بر من چه خواری آمد / بی آن‌که هیچ رخنه در دوستداری آمد

ندهم من به تو دل گرچه بتِ دل‌بندی / که دل از من ببری با دگری پیوندی

سرِ آن ندارد امشب که برآید آفتابی / چه خیال‌ها گذر کرد و گذر نکرد خوابی