شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10940

سه

پنج

چهار

دو

دریغ و درد که تا این زمان ندانستم/ که کیمیای سعادت رفیق بود رفیق
 

او رخ نمی‌نمود به زاری بدیدمش/ من خود برای جان و دل خود بلا شدم
 

مشکلی دارم ز دانشمند مجلس بازپرس/ توبه‌فرمایان چرا خود توبه کمتر می‌کنند
 

تو خود وصال دگر بودی ای نسیم وصال/ خطا نگر که دل امید در وفای تو بست

بنما ای ستاره کاندر ریگ / نتوان راه بی‌نشان کردن

ستاره‌شناسان هم‌اندر زمان / از اختر گرفتند پیدا نشان

اختر راهنما پنهان است / با چه ره جویم اینجا من در روی زمین؟

ستاره، شب تیره، یار من است / من آنم که دریا کنار من است

دست از طلب کشیدم تا طفل شیرخوار                           با دست بسته رزق خود را از گاهواره یافت

بخور تا توانی به بازوی خویش                                        که سعیت بود در ترازوی خویش

ز دانایی چو دم زد رزق را از محض دانایی                          ز سعی خویش می‌داند زهی انسان و کفرانش

ما را به سعی اکنون روزی نشد                                        ای نان جو دریغا، ران رنج‌ها ضایع