شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 25104

مگر که بر رخ من داغ عشق میبینی/ میان داغ نبشته که نحن نزّلنا

الست عشق رسید و هر آن که گفت بلی/ گواه گفت بلی هست صدهزار بلا

خرد نداند و حیران شود ز مذهب عشق/ اگرچه واقف باشد ز جمله مذهبها

شاخ عشق اندر ازل دان بیخ عشق اندر ابد/این شجر را تکیه بر عرش و ثری و ساق نیست

بلای عشق خدایا ز جان ما برگیر/ که جان من دل از این کار برنمی‌گیرد

مرا بی عشق مهرویان بقای سر نمی‌باید/ که سر بی‌عشق در گردن کشیدن بار دوش آمد

عشق را پیشانی‌ای باید چو میخ/ تا حبیبش سنگ بر سر می‌زند

صفت عاشق صادق به درستی آن است/ که گرش سر برود، از سر پیمان نرود

مواعظ را به سمع خرد استماع نمایید و از من در آنچه مردود عقل است، موافقت مطلبید.

بی موجبی خویشتن را هراسان مدار و متفكّر مباش.

اخلاق خود را به رفق (مدارا) و کم‌آزاری آراسته گردان و خلق را مترسان تا ایمن توانی زیست.

از امروز چیزی ذخیره کنید که توشه راه را شاید (شایسته است).

هر مصراع دوازده هجاست.

ترتیب هجاهای هر دو مصراع یکی است.

تعداد و ترتیب هجاهای آن با مصراع «کزین برتر اندیشه برنگذرد» یکی است.

علامت هجاها بعد از تقطیع $(-U--U--U--U)$ است.

در بیت اول فعل «شد» غیر اسنادی است. / خطاب قرار دادن «مرغ سحر» استعاره است.

دو بیت در مجموع هفت جمله دارند و واژه «جان» در بیت نخست «نهاد» است.

«شد و شد» جناس تام دارند./ «عشق» نقش مفعولی دارد.

ابیات در قالب مثنوی هستند. /  بیت نخست دو ترکیب وصفی دارد.