شرکت در آزمون آنلاین علوم تجربی هشتم - فصل چهاردهم : نور و ویژگی های آن | آزمون شماره 34895

پرتوهایی که پس از بازتاب از سطح جسم غیرمنیر به چشم ما می‌رسند، سبب دیده شدن جسم می‌شوند.

در قیاس با پدیده‌ی خورشیدگرفتگی، پدیده‌ی ماه گرفتگی را افراد بیش‌تری روی سطح زمین می‌توانند مشاهده کنند.

قانون بازتاب نور فقط برای سطوح صاف کاربرد دارد و نمی‌توان برای سطوح ناهموار از آن استفاده کرد.

برای دیدن اجسامی که پشت یک مانع قرار دارند می‌توان از وسیله‌ای به نام پیرابین یا پیرامون‌نما استفاده کرد.

در بازتاب نور از هر سطحی، زاویه‌ی تابش و زاویه‌ی بازتاب برابر هستند.

فقط در بازتاب نور از آینه‌ی تخت، زاویه‌ی تابش با زاویه‌ی باز‌تاب برابر است.

در آینه‌ی محدّب، زاویه‌ی تابش از زاویه‌ی بازتاب بزرگ‌تر است.

در آینه‌ی مقعّر، زاویه‌ی تابش از زاویه‌ی بازتاب بزرگ‌تر است.

می‌توان باریکه‌ی نوری نازک‌تر از پرتو نور هم تصور کرد.

باریکه‌ی نور نمی‌تواند متشکل از تعداد بی‌شماری پرتو نور همگرا باشد.

یکی از راه‌های اثبات انتشار نور به خط راست می‌تواند تشکیل سایه باشد.

می‌توان از پشت جسم نیمه شفاف، اجسام را به وضوح مشاهده کرد.

 خورشید را به‌طور کامل می‌بیند                        

شاهد ماه گرفتگی کامل هستند.

هیچ نور مستقیمی از خورشید به آن‌ها نمی‌رسد    

خورشید و ماه را به‌طور کامل می‌بیند

افرادی که خورشیدگرفتگی را می‌بینند نسبت به افرادی که ماه‌گرفتگی را می‌بینند بیش‌ترند.

افرادی که ماه‌گرفتگی را می‌بینند نسبت به افرادی که خورشیدگرفتگی را می‌بینند بیش‌ترند.

تعداد افرادی که خورشیدگرفتگی و ماه‌گرفتگی را می‌بینند با هم برابرند.

هیچ‌کدام از افراد نمی‌توانند ماه‌گرفتگی و خورشیدگرفتگی را ببینند.