شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1

در کدام گزینه، آرایۀ مقابل ابیات کاملاً صحیح است؟

کیست حافظ تا ننوشد باده بی‌آواز رود / عاشق مسکین چرا چندین تجمل بایدش (تلمیح)

چه خوش گفت فردوسی پاک‌زاد / که رحمت بر آن تربت پاک باد (تضمین)

ای آسمان چو دور ندیمانش دیده‌ای / در دور خویش شکل مدور گرفته‌ای (جناس ناقص)

خون، شهیدان را ز آب اولی‌تر است / این خطا را صد صواب اولی‌تر است (تمثیل)

«ردیف» در مصراع‌های زوج همة ابیات، در گذر زمان دچار تحول معنایی شده است؛ به‌جز … .

قبلة اجرام فلک یوسف من بود و به امر از زبر ماه به زیر آمده در چاه شدم

حالی در مصر بقا یوسف عالی حسبم از تگ زندان هوا بر زبر گاه شدم

از روش و راه شوی معتکف کعبة دل معتکف کعبة دل از روش و راه شدم

خرد شدم سوده شدم از خودی آسوده شدم چندی آلوده شدم باز به درگاه شدم

آرایه‌ی نوشته شده در برابر کدام گزینه نادرست است؟

تو مپندار که مهر از دل محزون نرود / آتش عشق به جان افتد و بیرون نرود: حسآمیزی

این‌که پیرانه‌سرم صحبت یوسف بنواخت / اجر صبری‌ست که در کلبه‌ی احزان کردم: تلمیح

خانه زندان است و تنهایی ضلال / هر که چون سعدی گلستانیش نیست: تشبیه

دردم گذشت از حد معلوم نیست تا خود / سامانم از که خیزد درمانم از که باشد: تضاد

کدام گزینه با عبارت زیر تناسب دارد؟

«چون بخواستیم رفت، ما را به اِنعام و اِکرام به راه دریا گسیل کرد، چنان‌که در کرامت و فراغ به پارس رسیدیم، از برکات آن آزادمرد، که خدای، عَزَّ و جَلَّ از آزادمردان خشنود باد.»

ز تردستی زمین‌ها را کند گنجینه‌ی گوهر/ چو ابر آن کس که باشد خوشه‌چین خرمن دریا

اگر خرمن ندارد مزرع ما خوشه‌چین دارد/ اگر باران به کشت ما نبارد مور می‌بارد

خوشه‌چین خرمن گل چون هوسناکان نه‌ایم/ مشت خاشاکی برای آشیان ما را بس است

حصار خرمن خود ساز دست خوشه‌چینان را/ که این‌جا جامه‌ی فتح شکر بال مگس باشد

کدام بیت به شیوه‌ی بلاغی سروده شده است؟

یکی قطره باران ز ابری چکید / خجل شد چو پهنای دریا بدید

که جایی که دریاست من کیستم / گر او هست حقا که من نیستم

چو خود را به چشم حقارت بدید / صدف در کنارش به جان پرورید

سپهرش به جایی رسانید کار / که شد نامور لؤلؤی شاهوار