شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18187

خطر بادیه‌ی عشق تو بیش از پیش است / این چه دام است که دور از تو مرا در پیش است؟

عیب بلبل نتوان کردن اگر فصل بهار / نرگست بیند و سرمست به گلزار آید

خاک ره بر من شرف دارد اگر مست و خراب / بر درمیخانه خفتن خوشتر از سنجاب نیست

تا کی از سیم و زرت کیسه تهی خواهد بود؟ / بنده‌ی من شو و برخور ز همه سیم‌تنان

گلی که تربیت از دست باغبان نگرفت                                                              اگر به چشمه خورشید می‌رسد خودروست

تو به تقصیر خود افتادی از این در محروم                                                         از که می‌نالی و فریاد چرا می‌داری

کردم به سخن خود را مانند به عشاقت                                                             چون مرغ کجا باشد مور ارچه پری دارد

گل بر رخ رنگین تو تا لطف عرق دید                                                              در آتش شوق از غم دل غرق گلاب است

جان چو شنید از صبا بوی سر زلف او / گفت روان می‌شود در پی آن آشنا            (شخصیت‌بخشی _ حس‌آمیزی)

جام رهاکن درو چشمه خورشید بین / زاینه بگذر نگر عکس رخ یار را                                                                        (تلمیح _ مجاز)

قبله هر ملّتی هست به سوی دگر / با رخ او فارغیم از همه قبله‌ها                                                                              (تکرار _ تشخیص)

چشمش اگر می‌کند میل به سوی همام / نیست مجال سخن، عاشق و چون و چرا؟                             (تشبیه _ نغمه حروف)