شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 12975

سخن ز حد مبر ای محتسب که مستی من/نه از پیاله خورشید و خم گردون است

رخت روز طرب را بامداد است/سر زلفت شب غم را سواد است

تویی کعبه به هر شهری که باشی/چو مکه نام آن خیر البلاد است.

به عشق طعنه «جامی» مزن که عاشق را/ عنان دل ز کف اختیار بیرون است.

مستغنی‌ام ز خلق که اکسیر عشق ساخت / چون آفتاب چهره زرّین ‌خزانه‌ام

چشمه عشق به دریای کرم پیوسته است / نظر عشق به هر کس که فتد، پاک رود

بی‌تأمّل چون عرق بر روی خوبان می‌دویم/ چون کمند زلف، گستاخ بر و دوشیم ما

شعله شوق تو ‌آتش در دلم ای شمع زد / خواستم پروانه‌وش این شعله را افزون کنم