شرکت در آزمون آنلاین مطالعات اجتماعی هشتم - مطالعات اجتماعی هشتم | آزمون شماره 32209

مغولان اقوامی بیابان‌گرد بودند که به دلیل هوای سرد و خشک منطقه محلّ زندگی خود، کوچ‌نشینی و دامداری می‌کردند. این قبایل مجبور بودند

برای تأمین زندگی به غارت یکدیگر و همسایگان روی آورند.

حمله چنگیز خان مغول به پکن، سرزمین‌هایی در غرب مغولستان و سپس به غرب آسیا، نخستین نمونه‌ای بود که اقوام کوچ‌نشین با اتحّاد خود، به

شهرها و سرزمین‌های آباد یورش می‌بردند.

چنگیز خان مغول، در ابتدا رئیس یکی از قبایل مغول بود که به بی‌رحمی _ حتّی نسبت به فرزندان خود _ و نیز به توان بالای رزمی مشهور بود. وی بود

که توانست مغول‌ها را متّحد کند.

چنگیزخان قوانین خود را با نام «یاسا» تدوین کرد و به اجرا گذاشت. طبق این قوانین، کسانی که خود را تسلیم سپاه قوم مغول می‌کردند، از قتل و غارت

در امان بودند.

دفاع از مسلمانان در برابر کفّار بود.

سرکوب جنبش‌های قبایل یهودی اطراف یثرب بود.

حمله به شهرهای اصلی  در اختیار کفّار عربستان، یعنی مکّه و مدینه، و گرفتن غنایم آنان بود.

گسترش زمین‌های تحت تسلّط مسلمانان بود.