شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16368

تو قلّۀ خیالی و تسخیر تو محال / بخت منی که خوابی و تعبیر تو محال

بعد یک عمر قناعت دگر آموخته‌ام / عشق گنجی است که افزونی‌اش از انفاق اس_ت

چون که گل رفت و گلس_تان درگذشت / نشنوی زان پس ز بلبل سرگذشت

به صحرای هوس تا کی دلا سر در هوا گردی؟ / نمی‌بینی رهی، ترسم که گم گردی چو واگردی

امروز قدر پند عزیزان شناختم                                                   یا رب روان ناصح ما از تو شاد باد

یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود                                         دیده را روشنی از نور رُخَت حاصل بود 

بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد                                        هلال عید به دور قدح اشارت کرد

هر که در سایه عنایت اوست                                                       گنهش طاعت است و دشمن دوست

از می وصلش دماغم بود باغ دلگشا                                                                  آمد ایام خزان تاراج با غم کرد و رفت

فصل غم و محنت رفت ایام بهار آمد                                                                  حافظ شب هجران شد بوی خوش یار آمد

ببین خزان و بهار جهان و عبرت گیر                                                                 که در مواعظ و پند است روزگار شفیق

ساقی تو کجایی که شد ایام غم هجر                                                                  وقت طرب و موسم شادی دگر آمد