شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8869

پرير گفتمت امروز را غنيمت دار  /  و گرنه در پي دي کي توان چو فردا رفت

دی رفت و حديث دي چو دي هم بگذشت   /  امروز حديث تازه بايد کردن

دی رفت و روزي آمد و امروز هم گذشت  /  فردا چو شد هم آيد روزيش بر اثر

چو دی رفت و فردا نیامد به دست  /   حساب از همین یک نفس کن که هست

در داستان‌های حماسی، چهره انقلابی کاوه آهنگر و پیش‌بند چرمین او که با آن مردم را به اتّحاد فراخواند، بی‌نظیر است.

درفش او پشتیبان، دل دردمند مردم بی‌پناه بود و درخشندگی‌اش از همّت ملّتی ستم‌دیده و دادخواه.

بعضی از معاصران، قیام کاوه را در برابر ظلم، با انقلاب فرانسه و نهضت‌های عدالت‌خواهانه مقایسه کرده‌اند.

درفش کاوه نشانه‌ای است پرمعنی، مظهر اراده و نیروی مردم که فرمانروایی نو را به قدرت می‌رساند.

دام در صید دل ما بی‌گناه افتاده است                                 این گره در کار خود از دانه می‌یابیم ما (تناسب، تشخیص)

ایام را به ماهی یک شب هلال باشد                                  و آن ماه دلستان را هر ابرویی هلالی (تشبیه، ایهام تناسب)

سحر سرشک روانم سر خرابی داشت                                      گرم نه خون جگر می‌گرفت دامن چشم (کنایه، مجاز)

آخر مروّت است کز آن لعل آبدار                                 باشد نصیب سوخته‌جانان جواب خشک؟ (تناقض، حس‌آمیزی)

دست از طلب کشیدم تا طفل شیرخوار                           با دست بسته رزق خود را از گاهواره یافت

بخور تا توانی به بازوی خویش                                        که سعیت بود در ترازوی خویش

ز دانایی چو دم زد رزق را از محض دانایی                          ز سعی خویش می‌داند زهی انسان و کفرانش

ما را به سعی اکنون روزی نشد                                        ای نان جو دریغا، ران رنج‌ها ضایع