شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 15000

آه که بار دگر آتش در من فتاد / وین دل دیوانه باز روی به صحرا نهاد

آه که دریای عشق بار دگر موج زد / وز دل من هر طرف چشمه‌ی خون برگشاد

آه که جست آتشی خانه‌ی دل درگرفت / دود گرفت آسمان آتش من یافت باد

شمس حق دین تویی مالک ملک وجود / ای که ندیده چو تو عشق دگر کیقباد

از عارفان بزرگ قرن پنجم هجری است.

کتابی به شعر از خود به‌جای نگذاشته است.

کتاب عظیم «مثنوی معنوی» را آفریده است.

در بلخ مدفون است.

مادر گرامی گوهری است که همتایی ندارد. از این روست که هر چیز گرانمایه را اگر بخواهند بزرگ بشمارند، به مام مانند می‌کنند. (گرانمایه: باارزش)

اگر به گلستانی درآیید، نمونة این گونه‌گونی را به چشم می‌بینید، امّا همه از یک آبشخور مایه‌ور و سیراب می‌شوند. (مایه‌ور: سرشار)

ایران ما با همة فراخنای فرهنگی و گستردگی جغرافیایی و گوناگونی گویش‌ها و رنگارنگی لهجه‌ها، به گلستانی می‌ماند. (فراخنا: گستردگی)

هر گاه مادر را اندوه و آسیبی فراگیرد، فرزندان آرام و قرار ندارند و بی‌شکیب می‌کوشند تا آرام‌جای خانه را به آرامش بازآورند. (بی‌شکیب: صبورانه)