شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 10055

تافته اندر دلم پرتو مهر رخت/ میکنم از آب چشم خانه دل را خراب

لبتشنه چند باشی، در ساحل تمنا؟/ انداز خویشتن را در بحر بینهایات

دلم که در سر زلف تو شد، توان گَهگَه/ ز آفتاب رخت سایه ای بر آن انداخت

عراقی بار دیگر توبه بشکست / ز جام عشق شد شیدا و سرمست

 چون گرفت آتش ز سر تا پای او / سرخ شد چون آتشی اعضای او

 آن فتنه که چون آهوی وحشی رمد از من / گویی ز پی صید دل خسته من خاست

 خصم تو همچو طوطی قولی است بی‌عمل / نی‌نی که همچو عنقا نامی است بی‌نشان

 اگر به سالی حافظ دری زند بگشای / که سال‌هاست که مشتاق روی چون مهِ ماست