شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 14369

عالمی را روی شرم‌آلود او دیوانه ساخت / شمع در فانوس کار یک جهان پروانه ساخت

بیا در جلوه ای سرو روان تا جان برافشانم / بیفشان زلف کافرکیش تا ایمان برافشانم

آن پی مهر تو گیرد که نگیرد پی خویشش / وان سر وصل تو دارد که ندارد غم جانش

ندانمت به حقیقت که در جهان به که مانی / جهان و هر چه در او هست صورت‌اند و تو جانی

پنج

سه

دو

چهار

دور از انصاف است پیچیدن سر از سودای ما / عذرخواه دست خالی چهره چون زر ببین

در آرزوی لعل تو بینم که هر نفس / جانم چو جام می به لب آید هزار پی

من کیستم ای نگار چالاک / تا جامه کنم ز عشق تو چاک

با خودی در تنگنای دیده موری اسیر / خیمه بیرون زن ز خود ملک سلیمان را ببین