شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16791

روز باران نتوان بار سفر بست ولیک / پیش طوفان سرشکم چه محل باران را

دستگاهیست پر از نافه آهوی تتار / حلقه سنبل مشکین تو عطّاران را

وصل یوسف ندهد دست به صد جان عزیز / این چه سودای محال است خریداران را

حال خواجو ز سر کوی خرابات بپرس / که نیابی به در صومعه خمّاران را

گهی از خنده گاهی از تغافل می‌بری دل را / دقایق‌های ناز دلبری فهمیدنت نازم

آزاده کس نگفت تو را، تا که خاطرت / گاهی اسیر آز و گهی بسته هواست

به چشمم در غم آن نرگس شنگ / جهان گاهی سیه باشد گهی تنگ

زمانه به یکسان ندارد درنگ / گهی شهد و نوش است و گاهی شرنگ

نفس گوید چون کشی تو گاو من؟ / زان که گاو نفس باشد نقش تن

شکوۀ من چون حباب از انقلاب بحر نیست / کز هوای خود، سر بی‌مغز من بر باد رفت

کفن بر تن تند، هر کرم پیله / برآرد آتش از خود هر چناری

دشمن طاووس آمد پرّ او / ای بسی شه را بکشته فرّ او

تو را جنوب ‌نامیدم/ ای کشتی‌های صیادی که مقاومت پیشه کرده‌اید

تو را جنوب نامیدم ... / ای انقلاب زمین که با انقلاب آسمان برین/ پیوند خوردی

تو را انقلاب و شگفتی و تغییر نامیدم/ تو را پاک و پاکیزه و ارجمند و توانا نامیدم

روستایی که با صدرش، با سینه‌اش/ از شرافت خاک و کرامت انسان بودن دفاع کرد