شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 7552

در چرخ کن چون عیسی زین جا رخ طلب را / و آنجا درست گردان پیوند ابن و اب را

گویا شود پیاپی با دل مسیح جانت/ چون مریم ار ببندی روزی دو کام و لب را

داری دلی چو کعبه وز جهل و از ضلالت/ در کعبه می گذاری بوجهل و بولهب را

گفتم: مگر به پایان آید شب فراقش / در شهر عاشقان خود پایان نبود شب را

مقیم طور محبت ز شوق باز نداند/ شعاع آتش مهر از فروغ نور تجلی

چه شیرین گفت خسرو این عبارت / که نبود وصل شیرین بی مرارت

ای دمت عیسی دم از دوری مزن/ من غلام آنکه دور اندیش نیست

ز بوی پیرهنت زنده می شود دل مرده/ چه حکمت است در این بوی پیرهن که تو داری

خدای من! خالق کم! مرا از خویش مران.

آتش عشقت را در هیزم وجودم بیفکنی.

دانۀ دوست داشتنت را در گلدانم دلم بکاری.

و سبزینۀ محبتت را در برگ‌های به زردی گراییدۀ وجودم بدوانی.