شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 11264

دولتی را که نباشد غم از آسیب زوال / بی‌تکلف بشنو دولت درویشان است

خسروان قبلۀ حاجات جهانند ولی / سببش بندگی حضرت درویشان است

روی مقصود که شاهان به دعا می‌طلبند / مظهرش آینۀ طاعت درویشان است

کنج عزلت که طلسمات عجایب دارد / فتح آن در نظر رحمت درویشان است

بر افسر شاهان سرافراز نشیند / هر گرد که از گوشۀ دامان تو برخاست

چندین هزار صید فتد در قفای تو / هر گه که التفات کنی بر قفای خویش

یکباره سبکبار شد از غصۀ دوران / آن را که به‌جز رطل گران هیچ ندادند

پای مجنون به در خیمۀ لیلی نرسد / تا به سر طی نکنی راه بیابانی را

چه توان گفت در لطافت دوست؟ / هرچه گویم از آن لطیف‌تر است

آن که منظور دیده و جان است / نتوان گفت شمس یا قمر است

برگ تر خشک می‌شود به زمان / برگ چشمان ما همیشه تر است

سعدی از بارگاه حضرت دوست / تا خبر یافتست، بی‌خبر است