شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20660

چنانش ببستند پای استوار/ که هر کش همی دید بگریست زار
 
 

خرد باید و گوهر نامدار/ هنر یار و فرهنگش آموزگار

بدو گفت مندیش و انده مدار/ که گشتی ز چنگ بلا رستگار

جهان دیدگان را همه خواستار/ جوان و پسندیده و بردبار

ز شرم بی‌دلیِ خود گداختم بیدل / دلی ندارم و سودایی وصال توام    

تا که سرو از شرم قدّت قد خود پنهان کند / تا زبان اندرکشد سوسن که تو سوسن‌تری

خشک گردید و نشد طفلی از او شیرین‌کام / خجلت از نخل دل بی ثمر خود داریم

سرو اگر جلوه کند با تن عریان به چمن / شرمی از جلوه‌ی آن سرو قبا پوشش باد