شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19190

بیت «به شهر تو شیر و نهنگ و پلنگ / سوار اندر آیند هر سه به جنگ» پرسش انکاری دارد.

در بیت «همه تیغ و ساعد ز خون بود لعل / خروشان دل خاک در زیر نعل»، واژه‌ی «لعل» به مناسبت «رنگ» آن به کار گرفته شده است.

بیت «بدو گفت خندان که نام تو چیست؟ / تن بی‌سرت را که خواهد گریست؟» تمسخر و تهدید دارد.

در بیت «یکی تیر الماس‌پیکان چو آب / نهاده بر او چار پرّ عقاب»، واژه‌ی «آب» به مناسبت زلالی آن به کار رفته است.

صاحب دیوان ما گویی نمی‌داند حساب / کاندر این طغرا نشان حسبه‌لله نیست

من ارچه در نظر یار خاکسار شدم / رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند

شد حلقه قامت من تا بعد از این رقیبت / زین در دگر نراند ما را به هیچ بابی

همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست / همه جا خانه‌ی عشق است چه مسجد چه کنشت

ناصرخسرو _ احمد بن محمدبن زید طوسی

سیف فرغانی _ خواجه نصیرالدین طوسی

ناصرخسرو _ خواجه نصیرالدین طوسی

سیف فرغانی _ احمد بن محمدبن زید طوسی

گفتم ای بخت بخفتیدی و خورشید دمید                                                             گفت با این همه از سابقه نومید مشو

گوشوار زر و لعل ار چه گران دارد گوش                                                             دور خوبی گذران است نصیحت بشنو

گر روی پاک و مجرّد چو مسیحا به فلک                                                              از چراغ تو به خورشید رسد صد پرتو

چشم بد دور ز خال تو که در عرصة حسن                                                        بیدقی راند که برد از مه و خورشید گرو