شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن

مفهوم کدام بیت از نظر مختصات فکری با دیگر ابیات متفاوت است؟

مگرکه بر رخ من داغ عشق میبینی/ میان داغ نبشته که نحن نزّلنا

الست عشق رسید و هر آن که گفت بلی / گواه گفت بلی هست صدهزار بلا

خرد نداند و حیران شود ز مذهب عشق/ اگرچه واقف باشد ز جمله مذهبها

شاخ عشق اندر ازل دان بیخ عشق اندر ابد/ این شجر را تکیه بر عرش و ثری و ساق نیست

ویژگی کدام عبارت در مقابل آن نادرست است؟

چون شیخ ما به نیشابور بود، بازرگانی شیخ را عود آورد و شیخ می‌گفت: «تا همسایگان ما را از بوی این نصیبی بود.». (کاربرد «را» به ‌عنوان نشانه مفعول)

شیخ بفرمود تا دو برّه فربه، یکسان بیاوردند چنان که از هم فرق نتوانستی کرد و هر دو به یک شکل بیاراستند. (کاربرد شکل تاریخی فعل)

شب ها در این تضرّع و زاری می نمودم تا یک شب رسول را به خواب دیدم، انگشتری در انگشت راست، نگینی پیروزه در وی. (حذف افعال)

چون آتش بگرفت هر که از بومان بیرون آید، بسوزد و هر که در غار بماند از دود بمیرد. (کاربرد «بسوزد» در معنای «می‌سوزد»)

با توجه به تحلیل نثر زیر، کدام گزینه نادرست است؟

«پادشاهی را شنیدم که به کشتن اسیری اشارت کرد. بیچاره در حالت نومیدی ملک را دشنام دادن گرفت و سقط گفتن که گفته‌اند هر که دست از جان بشوید هر چه در دل دارد بگوید.

ملک پرسید که چه می‌گوید؟ یکی از وزرای نیک‌محضر گفت: «ای خداوند! می‌گوید و الکاظمین الغیظ و العافین عن الناس.» ملک را رحمت آمد و از خون او درگذشت.».

کاربردهای تاریخی دستور: «دشنام دادن گرفت»، «را» (پادشاهی را شنیدم) در معنی «به»

حذف بخشی از فعل

استفاده از آرایه‌هایی چون «مجاز» و «سجع» و «کنایه»

با توجه به نتیجه ‌گیری پایان متن می‌توان گفت که نثر در ردۀ ادبیات تعلیمی قرار دارد.

ابیات کدام گزینه با هم تناسب معنایی دارند؟

الف) ز بس اندیشۀ بیهوده کردی / نهاد خویش را فرسوده کردی

ب) چو گفتار بیهوده بسیار گشت / سخنگوی در مردمی خوار گشت

ج) بگذر از گفت‌و‌گوی بیهوده / تا شوی سال و ماه آسوده

د) می‌خورم جام مِی عشق، مدام / غم بیهودۀ عالم نخورم

ه‍) دوست دارد یار این آشفتگی / کوشش بیهوده به از خفتگی

الف، ج