شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 7560

زان یار دلنوازم شکری است با شکایت                    گر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت

بی مزد بود و منّت هر خدمتی که کردم                    یا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت

از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود                    زنهار از این بیابان وین راه بی نهایت

این راه را نهایت صورت کجا توان بست                    کش صدهزار منزل بیش است در بدایت

پیچیدن سر از دو جهان افسر عشق است                                 برخاستن از جان، عَلَم لشکر عشق است

نیست «صائب» علم رسمی سینه‌صافان را به‌کار                                می‌کند مغشوش، جوهر صفحه آیینه را

علم فتح بلند از سپرانداختن است                                ساده‌لوح آن که ز شمشیر ظفر می‌طلبد

اگرچه صاحب صدر است عقل و بس دانا                     به جام عشق گرو شد ردا و دستارش

تا نسوزد خویش را یک‌بارگی                               کی تواند رَست از غمخوارگی

آتشی باشد فسرده مردِ این                                یا یخی بس سوخته از درد این

کس در این وادی به جز آتش مباد                      وان که آتش نیست عیشش خوش مباد

می‌تپد پیوسته در سوز و گداز                             تا به جای خود رسد ناگاه باز