شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 28312

به چمن روی نهی سرو و سمن می‌سوزند / برفروزی همه اطفال چمن می‌سوزند

بدانگه که خیزد خروش خروس / ز درگاه برخاست آوای کوس

ور به سنگ از صحبت خویشم برانی عاقبت / خود دلت بر من ببخشاید که آخر سنگ نیست

جان بی جمال جانان میل جهان ندارد / هر کس که این ندارد حقا که آن ندارد

ساقی به نور باده برافروز جام ما / مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

چشم از آن روز که بَرکردم و رویت دیدم / به همین دیده سر دیدن اقوامم نیست

چو شد روز رستم بپوشد گبر / نگهبان تن کرد بر گبر ببر

دل من همی با تو مهر آورد/ همی آب شرمم به چهر آورد

دلق ازرق به می لعل گرو خواهم کرد / که می لعل برون آورد از رنگ مرا

زلف هندوی تو در تاب است و ما را تاب نیست / چشم جادوی تو در خواب است و ما را خواب نیست

مطرب آهنگ چنین تیز چه گیری که کند / جان شیرین به لب لعل تو آهنگ مرا

نشد از گوش دلم زمزمه‌ی نغمه‌ی چنگ / تا عنان دل شیدا بشد از چنگ مرا