شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8479

غریبان را دل از بحر تو خونست / دل خویشان نمی‌دانم که چون است

رضا به حکم قضا گر دهیم و گر ندهیم / ازین کمند نشاید به شیرمردی رست

خدنگ درد فراق اندرون سينه خلق / چنان نشست که در جان نشست سوفارش

لیکن سموم قهر اجل را علاج نیست / بسیار ازین ورق که به باد خزان برفت

همه کس به میدان کوشش درند/ ولی گوی بخشش نه هرکس برند

سوختم تا گرم شد هنگامه دل‌ها ز من/ بر جهان بخشودم و بر خود نبخشودم چو شمع

از صدف، آیین دشمن‌پروری را یاد گیر/ تیغ اگر بارد به فَرقت از دهن گوهر فکن

دل هرکه صید کردی نکشد سر از کمندت/ نه دگر امید دارد که رها شود ز بندت