شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره | آزمون شماره 15188

گل در تبسّم است که از گلبن مراد / برگی نچیده بلبل شیدا خزان رسید

با تاج زر از گریه نیاسود دَمی شمع / راحت طمع از دولت بیدار مدارید

عاشق گردد هر که به کویت گذرد / آری ز در و بام تو می‌بارد عشق

از زبان خامه من لفظ‌های آشنا / در لباس معنی بیگانه می‌آید برون

تا گل روی تو در باغ لطافت بشکفت / پرده صبر من از دامن گل چاک‌تر است

تا خار غم عشق تو در پای دلم شد / بی‌ روی تو گل‌های چمن خار شمارم

چشم او بی‌سرمه همچون چشم نرگس دلفریب / زلف او بی‌شانه هم‌چون زلف سنبل تابدار

تیر دل‌دوز حوادث را به دست روزگار / قامت پر خم، کمان تازه زور دیگر است

از خویشتن بپرس در این گور خویش تو / جان و خرد بسی است تو را منکر و نکیر

بشکفد پروانه چون در انجمن بیند مرا / خیزد از بلبل فغان چون در چمن بیند مرا

خفاش در تاریکی‌ای در عشق ظلمت‌ها به رقص / مرغان خورشیدی سحر تا والضّحی پاکوفته

ز شرم نرگس مخمور او چندان عرق کردم / که سر تا پای من میخانه شد از شیشه چیدن‌ها