شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 25351

ناقه‌ی جسم ولی را بنده باش / تا شوی با روح صالح خواجه‌تاش

آن‌که از کبرش دلت لرزان بود / چون شوی چون پیش تو گریان شود

میوه‌ات باید که شیرین‌تر شود / چون رسن تابان نه واپس‌تر رود

شکر یزدان را که چون او شد پدید / در خیالش جان خیال خود بدید

جهان دیدگان را همه گرد کن / زبان تیز گردان به شیرین سخن

جانا بیار باده و بختم بلند کن / زان حلقه‌های زلف دلم را کمند کن

برو یاد هنگامه مرگ کن / شدى پیر دیگر گنه ترک کن

جانا بیار باده و بختم تمام کن / عیش مرا خجسته چو دارالسلام کن

ای از مکارم تو شده در جهان خبر / افکنده از سیاست تو آسمان سپر

هم‌چو نی زهری و تریاقی که دید / هم‌چو نی دمساز و مشتاقی که دید

مفرّح نامۀ دلهاش خوانند/ کلید بند مشکل‌هاش دانند

خداوندا درِ توفیق بگشای/ نظامی را ره تحقیق بنمای

خردمند مردی در اقصای شام / گرفت از جهان کنج غاری مقام

از بهر خدا بنگر در روی چو زر جانا / هرجا که روی ما را با خویش ببر جانا

گر بود نیکو ابد یارت شود / ور بود بد در لحد مارت شود

به ‌جز از سایه سروش، مبادم هیچ سرسبزی / به جز بر خاتم لعلش، مبادم هیچ فیروزی

$-UUU-UU--UUU-UU$

$-UU--UU--UUU-U-$

$-U--UU--U-U-U-$

$----UU--UU--UU$