شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 11853

شب من دام خورشید است گویی زلف یار است این / شب است این یا غلط کردم که عید روزگار است این

من آن مرغم که افکندم به دام صد بلا خود را / به یک پرواز بی‌هنگام کردم مبتلا خود را

خاور همه مانند غبار سر راهی است / یک ناله خاموش و اثر باخته آهی است

آیینه نگاهت پیوند صبح و ساحل / لبخند گاه‌گاهت صبح ستاره باران

ب _ ت

پ _ الف

ث _ ب

ت _ ث

جهان چیست مهمان سرای سخایش / نمکدان مه و مهر، نان و فلک، خوان: (چهار)

گذشت روزگاران بین که دوران شباب ما / در این سیلاب غم دسته گلی شاداب را مانَد: (دو)

پیش تیغش جان سپر کردم ولیک آن جنگجو / با کمان ابرو و تیر نگاه آمد گذشت: (دو)

شِکَر شُکر ز طوطیّ روان باز مدار / دو سه روزی که بمانده است درین تیره قفس: (دو)