شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 16499

تا مرد سخن نگفته باشد/ عیب و هنرش نهفته باشد

تا تو نگاه می‌کنی کار من آه کردن است/ ای به فدای چشم تو این چه نگاهکردن است؟

چه غم دیوار امّت را که دارد چون تو پشتیبان/ چه باک از موج بحر آن را که باشد نوح کشتیبان؟

نکوهش مکن چرخ نیلوفری را/ برون کن ز سر باد خیرهسری را

تو از من بی‌خبر من از تو بی‌تاب / نمی‌آیی مرا یک شب تو در خواب

گر نبندی زین سخن تو حلق را / آتشی آید بسوزد خلق را

از در درآمدی و من از خود به در شدم / گویی کزین جهان به جهان دگر شدم

و گر ترک خدمت کند لشکری / شود شاه لشکرکش از وی بَری

یار ما چون گیرد آغازِ سماع / قدسیان بر عرش، دست افشان کنند

من نمی‌یابم مجال ای دوستان / گر چه دارد او جمالی بس جمیل

رویِ خوبت آیتی از لطف بر ما کشف کرد / زان زمان جز لطف و خوبی نیست در تفسیر ما 

رهروان را عشق بس باشد دلیل / آبِ چشم اندر رهش کردم سبیل

می‌رود تا در کمند افتد به پای خویشتن / گر بر آن دست و کمان چشم اوفتد نخجیر را (فاعلاتن)

بر من اگر حرام شد وصل تو نیست بوالعجب / بوالعجب آن که خون من بر تو چرا حلال شد؟ (مفتعلن)

مپندار از لب شیرین عبارت / که کامی حاصل آید بی‌مرارت (فعولن)

تا چند گویی ما و بس؟ کوته کن ای رعنا و بس / نی خود تویی زیبا و بس ما نیز هم بد نیستیم (مستفعلن)

یک

دو

سه

چهار