شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 19233

گل امید ز آهی پژمرد / آه از این گل که به جز خار نداشت: امید

دانه جز دانه ی پرهیز نکشت / توشه ی آز در انبار نداشت: آز

روح چون خانه ی تن خالی کرد / دگر این خانه نگه دار نداشت: روح

تن که بر اسب هوا عمری تاخت / نشد آگاه که افسار نداشت: هوا

ای سرو خرامان گذری از در رحمت / وی ماه درافشان نظری از ره رأفت

ای عقل نگفتم که تو در عشق نگنجی / در دولت خاقان نتوان کرد خلافت

با قدّ تو زیبا نبود سرو به نسبت / با روی تو نیکو نبود مه به اضافت

سعدی چو گرفتار شدی تن به قضا ده / دریا در و مرجان بود و هول و مخافت

حافظ اسرارِ الهی کس نمی‌داند، خموش / از که می‌پرسی که دور روزگاران را چه شد؟

نه کس زو زاده نه او زاده از کس / یکی ذات است در هر دو جهان بس

همواره درِ تو جای من باد / توفیقِ تو رهنمای من باد

کجا غایب شود غیبی ز علمِ دوربین تو؟ / که هم بر غیب علّامی و هم بر عیب دانایی

چون بوده گذشت و نیست نابوده پدید / خوش باش غم بوده و نابوده مخور

دل برگرفته بودم از ایّام گل ولی / کاری بکرد همّت پاکان روزه‌دار

هجرت جان ز تن خود نبود بر ما مرگ / مردن آن است که عاشق ز تو مهجور شود

هر جا که قدم نهی تو بر روی زمین / آن مردمک چشم نگاری بوده است

مسند _ نهاد

متمّم _ نهاد

مسند _ مفعول

متمّم _ مفعول