شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16052

پنج

شش

هفت

هشت

 چون تو خورشیدی نتابیده است در ایوان حُسن / ذرّه‌ای چون من نرقصیده است در میدان عشق

 شب فراق که داند که تا سحر چند است / مگر کسی که به زندان عشق در بند است

 سوزن فکرت شکست رشته طاقت گسیخت / بس که ز نو دوختم چاک گریبان دل

آشفته سخن چو زلف جانان خوشتر / چون کار جهان بی‌سروسامان خوشتر

عالم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشت / فتنه‌انگیز جهان نرگس جادوی تو بود

 یکی مؤمن دگر را کافر او کرد / همه عالم پر از شور و شر او کرد

بی قراری عشق شورانگیز / شر و شوری فکند در عالم

عشق تو منادیی به عالم در داد / تا دلها را به دست شور و شر داد

گوش تا تشنه گفتار نباشد چو صدف                                مفشان قطره خود همچو رگ ابر بهار

سخن که تیغ زبان ها ازوست جوهر دار                               خسی است در قدح خوشگوار خاموشی

سست در گفتار مانند گنهکاران مباش                            سعی کن چون بی گناهان بر سخن باشی سوار

سخن گفته دگر باز نیاد به دهن                           اول اندیشه کند مرد که عاقل باشد