شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 6572

عشق همای قدس دان،قله سر نشیمنش/تا به سر که برفتد فال همای چون تویی 

نیست تو را وفا،وگر هست بود بسی عجب/گر به چون من کسی رسد بوی وفای چون تویی

گر ندهم به عشق تو جان،نه ز قدر جان بود/ ز آن ندهم که دانمش نیست سزای چون تویی 

بر سر کوی عاشقی شاه و گدا یکی بود/پادشهی کند کسی کاوست گدای چون تویی 

طایر: پرنده/ سلسله جنبان: محرّک/ احداث شدن: ساخته شدن

محفل: مجلس/ طرف:  کناره/ استقرار: مستقر شدن

اجنبی: بیگانه /ثابت‌قدم: دارای اراده قوی /موافق: همراه رأی

بیت الحزن: خانه غم ها /زنخدان: چانه/ فراغت: جدایی

آخـر بــه آتــش اسـت سـر و کـار ظـلـم را  /  انـجــام کـار خـانـه زنـبــور مـی نـگـر
.

اثــر ظـلـم مـحــال اســت بــه ظــالـم نـرســد  /  ناله پیش از هدف از پشت کمان می خیزد
 

ظـالـمـان را مهلـت از مـظـلـوم چـرخ افـزون دهد  /  بـیشـتـر از مـور اینـجـا مـار مـی مـانـد بـه جـا
 

گرچه مجمر از ستمکاری زد آتـش در سپـند  /  دود تــلـخـش انـتــقـام از دیـده مـجـمـر کـشـیـد
 

به نام نکو گر بمیرم رواست                     مرا نام باید که تن مرگ راست

مرا مرگ بهتر از این زندگی                      که سالار باشم کنم بندگی

مرا سر نهان گر شود زیر سنگ                 از آن به که نامم برآید به ننگ

هر زمان گویند دل در مهر دیگر یار بند       پادشاهی کرده باشم پاسبانی چون کنم