شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 16005

الهی اگر بهشت چون چشم و چراغ است. بی دیدار تو درد و داغ است

دوستی که به عمری فراچنگ آرند، نشاید که به یک دم بیازارند

تنی چند متفق سیاحت بودند و شریک رنج و راحت

صیاد بی‌روزی ماهی در دجله نگیرد و ماهی بی‌اجل بر خشک نمیرد

رستم از این بیت و غزل ای شه و سلطان ازل / مفتعلن مفتعلن مفتعلن کشت مرا

ای خمشی مغز منی پرده‌ی آن نغز منی / کم‌تر فضل خمشی کش نبود خوف و رجا

از کف سلطان رسدم ساغر و سغراق قدم / چشمه‌ی خورشید بود جرعه‌ی او را چو گدا

من خمشم خسته گلو عارف گوینده بگو / زانک تو داود دمی من چو کهم رفته ز جا

گفتی به رنگ من گلی هرگز نبیند بلبلی / آری نکو گفتی ولی ما نیز هم بد نیستیم

تا چند گویی ما و بس کوته کن ای رعنا و بس / نه خود تویی زیبا و بس ما نیز هم بد نیستیم

گفتی که چون من در زمی دیگر نباشد آدمی / ای جان لطف و مردمی ما نیز هم بد نیستیم

گر گلشن خوشبو تویی ور بلبل خوشگو تویی / ور در جهان نیکو تویی ما نیز هم بد نیستیم

الهی چون در تو نگرم از جمله تاج‌دارانم و چون در خود نگرم از جمله خاکسارانم.

الهی در سر خمار تو دارم و در دل اسرار تو.

الهی ضعیفان را پناهی. قاصدان را بر سر راهی.

الهی هر که تو را شناخت و عَلَم مهر تو افراخت، هر چه غیر از تو بود بینداخت.