شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 15917

هم‌چو صبحم یک نفس باقی است تا دیدار تو / چهره بنما دلبرا تا جان برافشانم چو شمع

جامه کبود آسمان کرد ز دست قضا / این قدرش فهم نی کو به قدر می‌رود

عشق خوش است ار مساعدت بود از یار / یار مساعد نه اندک است و نه بسیار

غیرت عشق زبان همه خاصان ببرید / کز کجا سرّ غمش در دهن عام افتاد

عشق ذوقی است هم‌نشین حیات / بلکه چشم است بر جبین حیات

تو چیزی مدان کز خرد برتر است / خرد بر همه نیکویی‌ها سر است

زبان خامه ندارد سَرِ بیان فراق / وگرنه شرح دهم با تو داستان فراق

قسمت چو به تقدیر قضا رفت، رضا ده / «سلمان» چه توان کرد نصیب این قدر آمد