شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 12864

چون تویی نرگس باغ‌ نظر ای چشم و چراغ / سر چرا بر من دل‌خسته گران می‌داری؟

بوی جان از لب خندان قدح می‌شنوم / بشنو ای خواجه اگر زان ‌که مشامی داری

کردم اندیشه که آن روز کجا دانم رفت؟ / گر بیابم ز کمند سر زلف تو نجات

طبیب عشق مسیحادم است و مشفق لیک / چو درد در تو نبیند، که را دوا بکند؟

کلید گنج سعادت قبول اهل دل است / مباد آن‌که در این نکته شک و ریب کند

مانند تیری از کمان بجهد ز تن سیمرغ جان / آن را بیندیش ای فلان باشد که با ما خو کنی

گورخانه‌ راز تو چون دل شود / آن مرادت زودتر حاصل شود

من خفته بُدَم به ناز در کتم عدم /  حسن تو به دست خویش بیدارم کرد

تا آسمان ز حلقه به گوشان ما شود / کو عشوه‌ای ز ابروی همچون هلال تو

این کوزه چو من عاشق زاری بوده است / در بند سر زلف نگاری بوده است

زنگ اندُه گوهر عمرم بخورد / چون کنم کاندُه زدایی مانده نیست

قانع به یک استخوان چو کرکس بودن / به زان که طفیل خوان ناکس بودن

نیست شاه آن کس که دارد گنج گوهر بی شمار/ هر که را سدّ رمق هست از جهان، اسکندر است

چشم ما را شد رگ خواب گران، موی سفید/ بادبان بر کشتی دریایی ما لنگر است

شکرستان با وجود حرص باشد شوره زار/ با قناعت چشم تنگ مور، تنگ شکر است

خیره چشمان را نباشد در حریم حُسن راه/ از دو چشم شوخ، جای حلقه بیرون در است