شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12137

خدنگ غمزه گذر می‌کند ز جوشن جان / اگر تو را، سپر صبر هست ما را نیست

تا بدیدم روی خوبت را، ندیدم روز نیک / از فراقت روز بر من، چون شب تار آمده است

چو سر ز خاک بر آرم هنوز چون صبحم / صفای مهر تو تابنده از جبین باشد

خوش کمندی است سر زلف شکن بر شکنش / وه چه خوش باشد اگر بخت به ماش اندازد!

یک نان به دو روز اگر بود حاصل مرد / از کوزه شکسته‌ای دمی آبی سرد
مأمورِ کم از خودی چرا باید بود؟ / یا خدمتِ‌ چون خودی چرا باید کرد؟

آتش به دو دست خویش بر خرمن خویش / چون خود زده‌ام چه نالم از دشمن خویش
کس دشمن من نیست منم دشمن خویش / ای وای من و دست من و دامن خویش

لب بر لب کوزه بردم از غایت آز / تا زو طلبم واسطه عمر دراز
لب بر لب من نهاد و می‌گفت به راز: / می‌خور که بدین جهان نمی‌آیی باز

ماییم و می و مطرب و این کنج خراب / جان و دل و جام و جامه پر درد شراب
فارغ ز امید رحمت و بیم عذاب / آزاد ز خاک و باد از آتش و آب

سه _ دو

دو _ یک

دو _ دو

سه _‌ یک