شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 6178

تاریخ جهانگشای جوینی

گلستان سعدی

تاریخ بیهقی

نفحات‌الانس جامی

تحقیقات ادبی و تاریخی در دوره مشروطه به علت آشنایی متفکران ایرانی با روش‌های اروپایی رواج یافت.

نمایشنامه‌نویسی در ادب کهن ایران سابقه دارد اما در دوره مشروطه، این ژانر، جان تازه‌ای گرفت.

ملک‌الشعرای بهار روزنامه‌های «بهار» و «دانشکده» را که هر دو نشریه‌هایی ادبی محسوب می‌شدند، چاپ می‌کرد.

دهخدا در روزنامه «صور اسرافیل» با میرزا جهانگیرخان همکاری داشت و بعدها در استانبول روزنامه «سروش» را منتشر کرد.

از آنجایی که شاعران جدید توانایی سرودن آثار جدید در سبک جدید را نداشتند راهی به جز تقلید آثار پیشینیان نداشتند و به این سبب «سبک بازگشت» ایجاد شد.

هدف انجمن خاقان، رهایی بخشیدن شعر فارسی از تباهی و انحطاط اواخر دورۀ صفوی و دوره های بعد از آن بود، اما برای رسیدن به این هدف، راهی جز تقلید از آثار پیشینیان در پیش نگرفتند و به همین خاطر شعر را به دوران گذشته بازگرداندند و موجب پیدایش «سبک بازگشت» شدند.

هدف انجمن خاقان، ایجاد یک سبک جدید برای شعر فارسی بود. اما برای رسیدن به این هدف راهی جز تقلید آثار پیشینیان نداشتند تا بتوانند مقدمات سبک جدید را فراهم کنند. به همین خاطر شعر را به دوران گذشته بازگرداندند و موجب پیدایش «سبک بازگشت» شدند.

شاعران دوران جدید تمایل شدیدی به سبک هندی داشتند به همین دلیل سبک جدیدی را در شعر ایجاد کردند که دارای ویژگیهای سبک هندی باشد و حدفاصل بین سبک هندی و سبک دورۀ بیداری شود.