شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12786

به دشواری توان دیدن وجود ناتوانم را / به تار پرنیان مانم ز عشق پرنیان‌پوشی مانم

مرا ز باده‌ی نوشین نمی‌گشاید دل / که می به گرمی آغوش یار باید و نیست نمی‌گشاید

رسید مژده که ایّام غم نخواهد ماند / چنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماند     نماند

گرمی دل‌ها بود از ناله‌ی جانسوز من / خنده‌ی گل‌ها بود از گریه‌ی مستانه‌ام  بود

گر دولت درد دین تو را دست دهد / یا باد ارادت و طلب بر تو جهد
یا موی‌کشان تو را بر شیخ برد / یا او به دو‌اسبه روی سوی تو نهد

هر دم ز وجود خود ملالم گیرد / سودای وصال آن جمالم گیرد
پروانة دل چو شمع روی تو بدید / دیوانه شود کم دو عالم گیرد

آن قصر که با چرخ همی زد پهلو / بر درگهِ آن شهان نهادندی رو 
دیدم که برِ کنگره‌اش فاخته‌ای / بنشسته همی‌گفت که کو کو کو کو

ای سلسلة زلف تو دل‌ها بسته / وی غمزة خون‌خوار تو جان‌ها خسته 
یا رب منم این چنین به تو پیوسته / برخاسته من ز من تویی بنشسته