شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 15160

کلیم کاشانی _ محتشم کاشانی

سلمان ساوجی _ وحشی بافقی

بیدل دهلوی _ وحشی بافقی

صائب تبریزی _ بابافغانی شیرازی

به چاک جیب سحر فکر بخیه بر باد است / گسسته‌اند چو شبنم ز هم رفوی‌ تو را

فکر شنبه تلخ دارد جمعه را بر کودکان / من چه‌سان غافل به پیری از غم فردا شوم

 گل در این گلشن ز بس آسیب دارد در کمین / بال بلبل را خیال دست گلچین می‌کند

محروم اگر شدم ز سر کوی او چه شد / از گلشن زمانه که بوی وفا شنید

وی با به کاربردن مضمون‌های ابداعی فراوان، خلاق‌المعانی ثانی لقب گرفت.

در غزل‌سرایی مشهور است.

برخی از تک‌بیت‌های غزلش شاهکارهایی از ذوق و اندیشه‌اند.

وی را خداوندگار مضامین تازه شعری دانسته‌اند.

جریان شعر بابافغانی، به شیوه رودکی و عنصری در جریان بود.

بعد از ظهور شاعرانی چون سعدی، مولانا و حافظ، فرصت رشد ادبیات فارسی فراهم شد.

توجه شاهان صفوی به ادبیات عرفانی، عارفان و شعرای هندی را به شعر فارسی علاقه‌مند کرد.

قالب غزل با توجه به نقش و سابقه کاربردش اجازه پرداختن به مسائل اجتماعی و سیاسی را نمی‌داد.