شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20615

ز روی لطف و دلداری بیا سامان کارم کن / که خود را بی تو سامانی نمی بینم نمی بینم

من از خاک درت رفتم،متاعم را به غارت ده / گرانی بردم از کویت،رقیبان را بشارت ده

بازآی که بی روی تو ای شمع دل افروز / در بزم حریفان اثر نور و صفا نیست

چه باشد گر به سوی ما قدم را رنجه فرمایی / به امیدی که چون باد بهار از در برون آیی

سعدیا گر بکند سیل فنا خانه عمر                                  دل قوی‌دار که بنیاد بقا محکم از اوست

که گر چه مرغ توکّل کند به دانه و آب                           به دست خود ز برای خود آشیانه کند

خدا وقتی بخواهد می‌شود وقتی نخواهد نه                   گلی بازیچه طوفان غارتگر نخواهد شد

گر خلق تکیه بر عمل خویش کرده‌اند                           ما را بس است رحمت و فضل تو متّکا

ره راست باید نه بالای راست / که کافر هم از روی صورت چو ماست

مخوان قانعم، طامعم خوان ازیرا / به سیرت چو مارم به صورت چو مورم

میان سیرت و صورت، خدایا! / دل زیبا به از رخسار زیباست

آب و رنگ صورت ظاهر دو روزی بیش نیست / حسن اخلاق جمیل از روی زیبا بهتر است