شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره | آزمون شماره 15262

آینه‌ت دانی چرا غماز نیست؟ / چون که زنگار از رخش ممتاز نیست

صبحگاهی سر خوناب جگر بگشایید / ژاله صبحدم از نرگس تر بگشایید 

دهقان سالخورده چه خوش گفت با پسر / کای نور چشم من، به‌جز از کِشته ندروی

هزار نقش برآرد زمانه و نبود / یکی چنان‌که در آیینه تصور ماست 

در قدم های خیال تو به دامن هر دم / چشم دریادل من لؤلؤ لالا میریخت 

در مشک میفکند به فندق شکنج و تاب / وز ناز و عشوه گوشه بادام میشکست 

برید و میان را به گیسو ببست / به فندق، گل و ارغوان را بخست

چون بگویی بفشانی گهر از حقه لعل / چون بخندی بنمایی ز شکر مروارید 

هر کجا نقّاش نقش قامت و لعلش کشید / جلوه طوبی نگر، سرچشمه کوثر ببین

به خنده از لب خود پُر شکر کنی دامن / مرا چو چشم در اندازد از گریبان دُر

به چون تو محتشمی بی‌بها سخن ندهم / بده ز لعل شکربار قند و بستان دُر

چون بگویی بفشانی گهر از حقّه لعل / چون بخندی بنمایی ز شکر مروارید