شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 16810

بهار آمد که هر ساعت رود خاطر به بستانی/ به غلغل در سماع آیند هر مرغی به دستانی

تو از هر در که بازآیی بدین خوبیّ و زیبایی/ دری باشد که از رحمت به روی خلق بگشایی

سرو بستانی تو یا مه یا پری/ یا ملک یا دفتر صورتگری؟

خدایا چنان کن سرانجام کار / تو خشنود باشیّ و ما رستگار

الف ، ت

ب، پ

الف، ب

الف، پ

 شکایت، نازنینم 

بهاری، عارفانی 

صدایی، زندگانی 

پرده‌ای، دلارام

گواهی امین است بر درد من/ سرشک روان بر رخ زرد من

چو این کاخ دولت بپرداختم/ بر او ده در از تربیت ساختم

یکی تیغ داند زدن روز کار/ یکی را قلمزن کند روزگار

سحر بلبل حکایت با صبا کرد/ که عشق روی گل با ما چه‌ها کرد

چو حاکم به فرمان داور بُوَد / خدایش نگهبان و یاور بُوَد

تو گویی که ایام شادی و عشرت / به هم‌صحبتی عهد بستند و پیمان

شراب از دست خوبان سلسبیل است / و گر خود خون میِ‌خواران سَبیل است

مهرم ز حرمان شد فزون شوقی ز حسرت کم نشد / هر چند حسرت بیش شد شوق و محبت کم نشد