شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17005

این چای که بوی نافه‌ چین دارد / چو زلف تو پای تا به پا چین دارد

درشت است پاسخ ولیکن درست / درستی، درشتی نماید نخست

دل من هست از این بازار، بیزار / قسم خواهی، به دادار و به دیدار

بهرام که گور می‌گرفتی همه عمر / دیدی که چگونه گور بهرام گرفت

چنگ در زنجیر زلفش چون زدم دیوانه‌وار / زیر هر مویش دلی دیوانه در زنجیر بود

با محتسبم عیب مگویید که او نیز / پیوسته چو ما در طلبِ عیش ‌مدام است           

این چنین تنهات نپسندیم ما / همچو تو زنّار بربندیم ما

هر کس به ما کند ستمی، همچو عاجزان / دیوان خود به آه سحر می‌بریم ما

من بدین خواری و این غربت از آن راه دراز / به تمنّای تو افتاده‏‌‏ام، ای شمع طراز

گرچه در شهر تو را هم‌نفسان بسیارند / نفسی نیز به احوال غریبان پرداز

در نماز همه گر زان که حضوری شرط است / بی ‏‌‏حضور تو نشاید که گذارند نماز

من خود از دام تو دل را برهانم روزی / گر تو در دام من افتی نرهانندت باز

دلم خزانه اسرار بود و دست قضا                         درش ببست و کلیدش به دلستانی داد

هم‌چو قوک اندر دهان مار مخروش از اجل             کز خروشت دست بیداری فرو بندد زبان

بیفشان زلف و صوفی را به پابازی و رقص ‌آور        که از هر رقعه دلقش هزاران بت بیفشانی

قیاس کردم و تدبیر عقل در ره عشق                     چو شبنمی است که بر بحر می‌کشد رقمی