شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - درس 16: کباب غاز | آزمون شماره 7384

مهمان ها سخت در محضور گیر کرده و تکلیف خود را نمی دانند.

محض حفظ ظاهر، کارد پهن و دراز ای شبیه به ساتور قصّابی به دست گرفته بودم.

حیف نیست از چنین غازی گذشت که شکمش را با آلوی برقان پر کرده‌اند؟

دیگران که منتظر چنین حرفی بودند، فرصت نداد همانند قحطی‌زدگان به جان غاز افتادند.

سبک‌سری که زند پیش بحر لاف وجود / اگر به باد دهد سر به جاست همچو حباب

چون تویی نرگس باغ از نظر چشم و چراغ / سر چرا بر من دل‌خسته گران می‌داری

 ما سپر انداختیم، گر تو کمان می‌کشی / گو دل ما خوش مباش گر تو بدین دل‌خوشی

گردون مرا ز محنت هستی رها نخواست / مرگم رسیده بود ولیکن خدا نخواست

داستان «کباب غاز» با زاویه‌ی دید اوّل شخص به صورت طنز و با بهره‌گیری از زبان مردم نوشته شده است .

درس «سی مرغ و سیمرغ» از کتاب منطق الطّیر عطّار در قالب مثنوی، سفر مرغان به سوی سیمرغ را روایت می‌کند.

داستان کوتاه «ارمیا» اثر سیّد مهدی شجاعی، با چاشنی طنز صحنه‌هایی از نبرد رزمندگان را بیان می‌کند.

جمال زاده، داستان نویس معاصر، جهت تاثیرگذاری بیشتر داستان کباب غاز از کنایه ها و ضرب المثل های عامیانه بهره برده است.

به گداییّ درت فخر کنم در هر کوی / من که عار آیدم از خسرو و سلطان بودن

در این گرداب بی‌پایان منه بار شکم بر دل  / که کشتی روز طوفان ، غرقه از بار شکم گردد

طبیب ، نبض دلم را در اضطراب انداخت / کجا روم؟ به که گویم دگر؟ چه چاره کنم؟!

صد وعده‌ی امید به دل داده‌ام دروغ / چون من مباد هیچ کسی شرمسار خویش

گفتم چه خوش از کار جهان؟ گفت غم عشق / گفتم چه بود حاصل آن؟ گفت ندامت

دلا من قدر وصل او ندانستم تو می‌دانی / کنون دانستم و سودی نمی‌دارد پشیمانی

آهوی وحشی ا‌ست دل ، ز دیده میفکن / صید چو رفت از نظر، چه سود ندامت؟

امروز که در دست تو ام مرحمتی کن / فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت؟